او...

درباره The Hurt Locker (برنده اسکار 2010)

اسم فیلم به "گنجه ی درد" ترجمه شده که فکر نکنم خیلی ترجمه و معادل دقیقی باشه.(بیشتر به نظر میاد معادلی شبیه "مهلکه" داشته باشه) .زیر اسم فیلم به عنوان توضیح این جمله نوشته شده: "war is a drug" و شاید بشه گفت پایان فیلم تلاشی برای اثبات این جمله است. مثل اینکه فیلم فروشی کمتر از ارزش جوایزی که برنده شده داشته. کارگردان فیلم یک زن به نام کاترین بیگلو (Kathryn Bigelow) است. و البته شاید دلیل احساسی بودن بخشی از فیلم همین بوده باشه. موفقیت فیلم در جذب مخاطب و برنده شدن جوایز و جلب نظر منتقدان بیشتر از سایر فیلم هایی بوده که در مورد جنگ عراق ساخته شده.

فیلم در باره یک گروه سه نفره خنثی سازی بمب (به نام براوو) در عراق هست که بعد از کشته شدن فرمانده قبلی ، با فرمانده ی جدیدی که "کله شق" و "نترس" است رو برو می شود. این گروه سه نفره آمریکایی فضاهای مختلفی از رویارویی با مردم عراق رو تجربه می کنند و به نظر من بیشترین حرف این فیلم توی این رویارویی ها زده میشه ، و همچنین تو قسمت هایی از فیلم که صحبت از فلسفه ی اعمال سرباز هاست!

اینبار قصد ندارم در مورد فیلم چیز بیشتری بگم! فقط چند دیالوگ و جمله که توی فیلم بیشتر از همه ذهن من رو در مورد هدف و سیاست فیلم مشغول کرد رو اینجا میارم.

1. فلسفه شجاعت
بعد از اولین صحنه هایی که شجاعت جیمز(فرمانده جدید) می بینیم، خطاب به دکتر آمریکایی این جملات رو میگه:

This is war. People die all the time. Why not me?

این جنگه. مردم در حال مردن هستن،پس من چرا نمیرم؟

2. ذلت دوست داشتنی
در جایی از فیلم جیمز وارد خانه ای می شه، توی آشپزخونه با فردی به نام پرفسور حمید مواجه می شه ، پرفسور حمید اون رو مهمون خطاب می کنه و این جمله رو میگه:

You are CIA, no? I am very pleased to see CIA in my home.

تو از سی آی ای هستی، نه؟ من خیلی خوشبختم که سی آی ای توی خونه ی منه.

زن دکتر حمید لحظاتی بعد وارد آشپزخونه می شه و جیمز رو از خونه بیرون می کنه! در جلوی چشمان پرفسور!

3. کارهای ناتمام
در سکانس های پایانی فیلم ، جیمز در حالی که داره با بچه ی خردسالش بازی می کنه حرف هایی هم به اون می زنه :

By the time you get to may age maybe it’s only one or two things. With me I think it’s one.

وقتی که به سن من برسی امکان داره فقط یک یا دو چیز برات بمونه، برای من فکر کنم فقط یک چیز باقی مونده!

بعد این مونولوگ جیمز تصمیم می گیره برای "رفع احتیاج مردم عراق به متخصص خنثی سازی بمب" دوباره برای مدت یک سال راهی عراق بشه!

فکر کنم دیالوگ ها به اندازه کافی گویا بود!

امتیاز شخصی من به این فیلم:
فیلم هایی که سیاسی هستند مسلما باید با تفکر سیاسی من همخوانی داشته باشن! پس این فیلم امتیاز بالایی توی این وبلاگ نمیگیره!
داستان و دورن مایه فیلم :4            نوع ساخت و بازی ها:8          ارزش دینی : 1
میانگین: 4.3

فیلم شناسی "The Hurt Locker"

کارگردان: کاترین بگلو بازیگران: جرمی رنر،آنتونی مکی،برایان گراگتی تاریخ انتشار: 2008 کشور: آمریکا زبان: انگلیسی مدت :131 دقیقه

   

• برچسب ها:the hurt locker ،مهلکه ،گنجه درد ،گنجه ی درد ،قفسه درد ،میدان بلا ،war is a drug ،اسکار2010 ،برنده اسکار ،برنده اسکار بهترین فیلم ،برنده اسکار 2010 ،نقد فیلم ،هالیوود ،جنگ عراق ،آمریکا و عراق ،فیلم های جنگ عراق ،جنگ نرم ،سیاست های آمریکا ،نقد هالیوود ،نقد فیلم های هالیوودی ،
• دنبالک ها:The Hurt Locker ،درباره کاترین بیگلو و The Hurt locker برنده‌های اصلی جوایز اسکار امسال ،مهلکه(ویکی پدیا) ،

او...

هفته ی دوم اکران 2012 بود که فیلم رو دیدم.هرچند با تاخیر چند هفته ای، اما نظر خودم رو درباره فیلم می نویسم. احتمالا خوندنش بدون فایده نباشه

1. داستان:
داستان فیلم تکراری و کلیشه است. همون داستان تکراری آخر الزمان هالیوودی و نجات پیدا کردن نسل بشر! تفاوتش با بقیه فیلم ها بیشتر توی حوادثیه که اتفاق می افته و همچنین جلوه های بصری و ویژه فیلم!

2.نوع ساخت و بازی ها
بازی درخشانی از بازیگرها به چشم نمی خوره، البته سطح بازی ها قابل قبول هست. ولی جلوه های ویژه ، حوادث و اتفاقات به صورت شگفت انگیزی به نمایش در میاد. البته «فوق فراواقع گرایانه» بودن حوادث و اتفاقات که در همه ی اونها قهرمان داستان جان سالم به در می بره باعث می شد در خیلی از صحنه ها آرزوی مرگ شخصیت اول فیلم رو بکنم! از ته قلب!

3. ارزش دینی
عملاً دنیا بدون منجی تعریف شده در ادیان به پایان می رسه، انسانها خودشون خودشون رو نجات می دن. بازگشت به ارزشهای اجتماعی و فرار از فردگرایی هم به نظر من به زور توی فیلم چپونده شده! روی دین بودائی هم به صورت ضایع(!) تاکید داره! از بین رفتن نسل قدیمی اون و باقی موندن راهب جوان و ... !
نماد های مذهبی ادیان (معبد بودائی ها، واتیکان ) در فیلم نابود می شن، اما به مکان های مقدس مسلمون ها دست نمی زنند و جز تصویر چند ثانیه ای از سجده ی مسلمانان به دور کعبه چیز دیگری نشون داده نمیشه.
احساس می کنم در فیلم سعی شده آخرالزمان منطبق بر روایات ادیان نشون داده بشه، مثلا در حد بسار ناقصی می شه تعبیری از « وَّ بُسَّتِ الجبالُ بسًّا (واقعه/5)» رو تو بعضی صحنه های فیلم دید!‌

امتیاز من:
داستان و دورن مایه فیلم : 3              نوع ساخت و بازی ها:7           ارزش دینی : 2
میانگین: 4
پی نوشت :
فیلم جنبه های سمعی و بصری بالایی داره، در کل 2012 فیلم خوش ساخت، کلیشه ای، با محتوایی کودکانه و روی اعصاب بود!

توضیحات:
این سبک نقد فیلم و امتیاز دهی هرچند از طرف کسی هست که هیچ تخصصی علمی تو این زمینه نداره، ولی حداقل نظر شخصی من رو می تونه بیان کنه! کلا از فلسفه بافی بیخود خوشم نمیاد! همین دیگه!

 

   

• برچسب ها:نقد فیلم ،2012 ،فیلم های روز جهان ،آخرالزمان ،فیلم های آخرالزمان ،هالیوود ،