او...

یه جای کار می لنگه!
این رو بعد چند روز فکر کردن بهش رسیدم.
مخاطب این پست دو دسته است، یه سری که "به رنگ ارغوان" رو دیدن و یه سری که ندیدن! و اصولا کسایی هم که این فیلم رو دیدن به دو دسته تقسیم می شن، کسایی که معتقدن این فیلم سیاسی ضد نظام هست و کسایی مثل من که معتقدند سیاسی ولی نه ضد نظام هست!
به رنگ ارغوان داستان ماموری اطلاعاتیه که وظیفه زیر نظر گرفتن دختر یکی از مخالفان نظام(شفق) رو بر عهده داره. تحت نظر گرفتنی که به دلبسته شدن منجر میشه.

استفاده از شخصیت مامور وزارت اطلاعات بزرگترین حرکت روی خط قرمز این سالهای سینمای ما است. المان های تطبیقی این شخصیت با پیشفرض های ذهنی خیلی از مخاطبان ، مثل نمازهای این شخصیت یا حتی تصویر قبرستان روی مانیتور رایانه او ( که اشاره به آمادگی برای مرگ داره) و یا استفاده از دستبند برای سرکوب غلیان احساسات و وارد عمل بدون دستور نشدن( که البته ناکام می مونه) می تونه نمونه هایی از نمایش کلیشه ای شخصیت یک فرد امنیتی – اطلاعاتی باشه. نقطه ی تمایز کار از اونجایی شروع می شه که این مامور خارج از تعاریف ارائه شده برای تیپ خودش ، دلبسته ی فرد دیگه ای میشه، دلبستگی ای که به اذعان مافوقش با توجه بهزاد(مامور امنیتی با نام مستعار شهاب8)حتی وقتی از ادامه ماموریت منع میشه در مقابل التماس  ارغوان(دختری که زیر نظرش داشت) برای محافظت از پدرش تسلیم میشه.

به رنگ ارغوان رو میشه داستان تقابل عقل و عشق در شخصیتی که در تعاریف ما کاملا عقل گرا و حتی ماموریت گرا تعریف شده تلقی کنیم. البته فضای فیلم و این نوع تقابل که برعکس فضای امروزی سینمای ما که بیشتر میدان تقابل سنت و مدرنیسم است؛تا حدودی به زمان ساخته شدن فیلم (پنج سال پیش) و فضای سینمای اون روز ما برمیگیرده.
نوع نگاه و قضاوت تماشاگران در مورد به رنگ ارغوان بستگی به تمایلات شخصی تماشاگر داره، و شاید این از نقاط ضعف فیلم به شمار بره، که مخاطبه که نوع برداشتش از فیلم رو مشخص می کنه و نه کارگردان و داستان! هرچند به نظر من همین فراهم کردن بستر "فکر" در فیلم جزو نقاط مثبت و کلیدی داستان به شمار میره.
اسمی که همیشه بزرگتر از به رنگ ارغوان در کنار فیلم دیده شده " ابراهیم حاتمی کیا" است. و بیراه نیست اگه بگیم که خیلی از نقد ها و نظرات با توجه به تفکرات و سوابق این کارگردان صورت می گیره. حاتمی کیا در نوع ساخت فیلم یکی از قوی ترین فیلم های دوران کارگردانیش و یا حتی یکی از قوی ترین فیلم های سینمای ایران رو ساخته.هر چند بعضی نقاط فیلم به شدت لنگ می زنه.( مثل نوع به تصویر کشیدن دانشجو ها و فضای دانشگاه که اصلا عالی کار نشده . ) ولی باید ببینیم برداشت مردم از داستان فیلم و قضاوت اونها در مورد شخصیت های فیلم چیه.

امتیاز شخصی من به این فیلم:
من به این فیلم رای خیلی خوب رو دادم، هرچند اگه قرار بود دوباره رای بدم،شاید عالی رو انتخاب می کردم.
داستان و دورن مایه فیلم :8.5              نوع ساخت و بازی ها:9          ارزش دینی : 6
میانگین: 7.8

• برچسب ها:جشنواره فیلم فجر ،نقد فیلم ،بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر ،فیلم های جشنواره فجر ،نقد جشنواره فجر ،سینمای ایران ،به رنگ ارغوان ،ابراهیم حاتمی کیا ،فیلم سیاسی ،فیلم انتقادی ،حمید فرخ نژاد ،خزر معصومی ،کورش تهامی ،بهناز توکلی ،فرهاد قائمیان ،وزارت اطلاعات ،مامور اطلاعاتی ،عقل و عشق ،فیلم توقیفی ،
• دنبالک ها:به رنگ ارغوان در سایت جشنواره ،به رنگ ارغوان در ویکی پدیا ،