او...

یه جای کار می لنگه!
این رو بعد چند روز فکر کردن بهش رسیدم.
مخاطب این پست دو دسته است، یه سری که "به رنگ ارغوان" رو دیدن و یه سری که ندیدن! و اصولا کسایی هم که این فیلم رو دیدن به دو دسته تقسیم می شن، کسایی که معتقدن این فیلم سیاسی ضد نظام هست و کسایی مثل من که معتقدند سیاسی ولی نه ضد نظام هست!
به رنگ ارغوان داستان ماموری اطلاعاتیه که وظیفه زیر نظر گرفتن دختر یکی از مخالفان نظام(شفق) رو بر عهده داره. تحت نظر گرفتنی که به دلبسته شدن منجر میشه.

استفاده از شخصیت مامور وزارت اطلاعات بزرگترین حرکت روی خط قرمز این سالهای سینمای ما است. المان های تطبیقی این شخصیت با پیشفرض های ذهنی خیلی از مخاطبان ، مثل نمازهای این شخصیت یا حتی تصویر قبرستان روی مانیتور رایانه او ( که اشاره به آمادگی برای مرگ داره) و یا استفاده از دستبند برای سرکوب غلیان احساسات و وارد عمل بدون دستور نشدن( که البته ناکام می مونه) می تونه نمونه هایی از نمایش کلیشه ای شخصیت یک فرد امنیتی – اطلاعاتی باشه. نقطه ی تمایز کار از اونجایی شروع می شه که این مامور خارج از تعاریف ارائه شده برای تیپ خودش ، دلبسته ی فرد دیگه ای میشه، دلبستگی ای که به اذعان مافوقش با توجه بهزاد(مامور امنیتی با نام مستعار شهاب8)حتی وقتی از ادامه ماموریت منع میشه در مقابل التماس  ارغوان(دختری که زیر نظرش داشت) برای محافظت از پدرش تسلیم میشه.

به رنگ ارغوان رو میشه داستان تقابل عقل و عشق در شخصیتی که در تعاریف ما کاملا عقل گرا و حتی ماموریت گرا تعریف شده تلقی کنیم. البته فضای فیلم و این نوع تقابل که برعکس فضای امروزی سینمای ما که بیشتر میدان تقابل سنت و مدرنیسم است؛تا حدودی به زمان ساخته شدن فیلم (پنج سال پیش) و فضای سینمای اون روز ما برمیگیرده.
نوع نگاه و قضاوت تماشاگران در مورد به رنگ ارغوان بستگی به تمایلات شخصی تماشاگر داره، و شاید این از نقاط ضعف فیلم به شمار بره، که مخاطبه که نوع برداشتش از فیلم رو مشخص می کنه و نه کارگردان و داستان! هرچند به نظر من همین فراهم کردن بستر "فکر" در فیلم جزو نقاط مثبت و کلیدی داستان به شمار میره.
اسمی که همیشه بزرگتر از به رنگ ارغوان در کنار فیلم دیده شده " ابراهیم حاتمی کیا" است. و بیراه نیست اگه بگیم که خیلی از نقد ها و نظرات با توجه به تفکرات و سوابق این کارگردان صورت می گیره. حاتمی کیا در نوع ساخت فیلم یکی از قوی ترین فیلم های دوران کارگردانیش و یا حتی یکی از قوی ترین فیلم های سینمای ایران رو ساخته.هر چند بعضی نقاط فیلم به شدت لنگ می زنه.( مثل نوع به تصویر کشیدن دانشجو ها و فضای دانشگاه که اصلا عالی کار نشده . ) ولی باید ببینیم برداشت مردم از داستان فیلم و قضاوت اونها در مورد شخصیت های فیلم چیه.

امتیاز شخصی من به این فیلم:
من به این فیلم رای خیلی خوب رو دادم، هرچند اگه قرار بود دوباره رای بدم،شاید عالی رو انتخاب می کردم.
داستان و دورن مایه فیلم :8.5              نوع ساخت و بازی ها:9          ارزش دینی : 6
میانگین: 7.8

• برچسب ها:جشنواره فیلم فجر ،نقد فیلم ،بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر ،فیلم های جشنواره فجر ،نقد جشنواره فجر ،سینمای ایران ،به رنگ ارغوان ،ابراهیم حاتمی کیا ،فیلم سیاسی ،فیلم انتقادی ،حمید فرخ نژاد ،خزر معصومی ،کورش تهامی ،بهناز توکلی ،فرهاد قائمیان ،وزارت اطلاعات ،مامور اطلاعاتی ،عقل و عشق ،فیلم توقیفی ،
• دنبالک ها:به رنگ ارغوان در سایت جشنواره ،به رنگ ارغوان در ویکی پدیا ،

او...

روز قبل امتحان جامعه شناسی،و فقط به خاطر اینکه بلیط "خواب های دنباله دار" گیرم نیومد ، تصمیم گرفتم "طلا و مس" رو ببینم. اینهایی که گفتم یعنی اینکه انتظار فیلم عالی یا حتی خیلی خوبی رو نداشتم که البته قسمتیش برمیگرده به شناخت نداشتنم از کارگردانش.
طلا و مس داستان سید رضا (طلبه ی جوان) است که به همراه همسر و دو فرزند کوچکش برای شرکت در جلسه درس یکی از اساتید اخلاق عازم تهران و اونجا ساکن میشه، بیماری ام اس همسرش و مشکلات دوگره اصلی داستان در نگاه اول به نظر می رسه، ولی داستان فیلم خیلی شیرین تر این ها بود، تقابل شخصیت هایی با تیپ های مختلف، به تصویر کشیدن بعضی از دیدگاه های جامعه، نشان دادن زندگی ارزشی و دینی شخصیت اصلی ، کنش ها و واکنش های شخصیت ها و ... همه باعث لذت بخش تر شدن فیلم شده بودند.برای مخاطبی مثل من که کلی رفیق طلبه داره فیلم پر بود از تطبیق رفتارهای شخصیت اصلی با رفتار های این رفقا و الحق به غیر مواردی همایوون اسدیان(کارگردان) این کار رو خوب انجام داده بود.

کمبود،مشکل و سختی ها نکاتی بود که در زندگی سید رضا به وضوح دیده می شد، ولی لذت فیلم در اثبات شیرین بودن این سختی هاست. اونجایی که در انتهای فیلم سید رضا وقتی با تقاضای همسرش که ازش می خواد براش قرآن بخونه مواجه میشه، قرآن رو باز می کنه. "فان مع العسر یسرا ، ان مع العسر یسرا(شرح،4و5)"
شاید فیلم از لحاظ فنی خیلی قوی نباشه و یا بعضی جاها بازی ها تراز اول نباشند، ولی سوژه و نوع پردازش اون باعث شد طلا و مس یکی از لذت بخش ترین فیلم هایی باشه که امسال توی جشنواره دیدم.

امتیاز شخصی من به این فیلم:
بعد دیدن فیلم من بیشترین امتیاز، یعنی عالی رو به این فیلم دادم.
داستان و دورن مایه فیلم :8              نوع ساخت و بازی ها:7          ارزش دینی : 9
میانگین: 8

• برچسب ها:طلا و مس ،نگار جواهریان ،شعیی ،مهران رجبی ،جشنواره فیلم فجر ،نقد فیلم ،بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر ،فیلم های جشنواره فجر ،نقد جشنواره فجر ،سینمای ایران ،فیلم مذهبی ،طلبه ،حوزه ،درس اخلاق ،فیلم زندگی یک طلبه ،بیماری ام اس ،
• دنبالک ها:لینک این فیلم در سایت جشنواره ،

او...

لطفا مزاحم نشوید سه اپیزود به هم پیوسته از زندگی سه تیپ شخصیتی در تهران است . تیپ اول مجری تلوزیون و همسرش که درگیر انتقاد همسرش از رفتارهای اوست ، تیپ دوم روحانی دفتر داری که مدارک و پولش در مترو سرقت شده و تیپ سوم هم پیرزن و پیر مردی که دچار افراط در حفظ امنیت خود هستند. فیلم شاخصه های فیلم طنز رو داره، مخصوصا در اپیزود سوم و دوم . ولی طنز ارائه شده خیلی سطحیه.
لطفا مزاحم نشوید مزامین و اهداف خودش رو خیلی رو نشون داده، شاید هم من با لایه های زیرین فیلم نتونستم ارتباط برقرار کنم. وقتی هم از سالن سینما بیرون میومدم این سوال توی ذهنم بود: که چی؟ نوع روایت داستان گریزهایی به روایت پست مدرن می خواد بزنه که خیلی موفق نیست . البته ساختار کلی فیلم بیشتر به این روایت نزدیکه و همین رو هم میشه با چشم پوشی از محتوا جواب سوال "که چی؟" در نظر گرفت.

اپیزودها به هم پیوسته اند و با پایان یکی ، بدون تغییر صحنه اپیزود بعدی از یکی از شخصیت های موجود در صحنه شروع می شه. این نوع ترکیب اپیزود ها خیلی قشنگ بود . در طور داستان هم انتظار برای تلفیق و به هم وصل شدن این سه اپیزود وجود داره که بی نتیجه می مونه.
فیلم به شدت کش دار ساخته شده بود و تو اکثر مواقع این طولانی بودن صحنه ها روی اعصاب بود. اپیزود اول هم نسبت به دو اپیزود دیگه خسته کننده تر و کش دار تر بود و همین باعث شد همون اول فیلم چند نفر سالن رو ترک کنن .

به غیر از اپیزود اول که شخصیت پردازی جالبی نداشت، دوتا اپیزود دیگه بهتر شخصیت پردازی شده بودن و مخاطب راحت تر با شخصیت های محدود فیلم ارتباط برقرار می کرد. البته در همون اپیزود دوم هم شخصیت هایی که خوب شخصیت پردازی نشده باشن وجود داشت.
گره های داستان ها به راحتی باز میشد و این کنار طولانی بودن صحنه ها حس خوبی رو به آدم منتقل نمی کرد. یه جور حس علاف بودن!

لطفا مزاحم نشوید سه داستان با روایتی نیمه باز و طولانی بود که شاید برای مخاطب خاص تولید شده باشد. مخاطبی که بهتر از ما با پست مدرنیسم ارتباط برقرار می کند.

امتیاز شخصی من به فیلم:
برگه ی امتیاز تو سینما به دستم نرسید، ولی اگه می رسید بین خوب و خیلی خوب می شد رایم رو انتخاب کنم.
داستان و دورن مایه فیلم :5              نوع ساخت و بازی ها:5          ارزش دینی : 5
میانگین: 5

• برچسب ها:لطفا مزاحم نشوید ،باران کوثری ،حامد بهداد ،افشین هاشمی ،هدایت هاشمی ،فیلم پست مدرن ،فیلم سه اپیزوده ،جشنواره فیلم فجر ،نقد فیلم ،بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر ،فیلم های جشنواره فجر ،نقد جشنواره فجر ،سینمای ایران ،
• دنبالک ها:صفحه فیلم لطفا مزاحم نشوید در سایت جشنواره ،

او...

"آناهیتا" داستان خورشید(محقق شیمی) و دوستش مهرناز است که درگیر تحقیقات علمی بر روی تاثیر افکار انسانها روی مولکولهای آب هستند. مهرناز به قتل می رسد و خورشید با همین نتایج علمی قاتل را پیدا می کند .

در نگاه اول در کنار هم قرار گرفتن بازیگرهایی مثل شهاب حسینی،میترا حجار،پوریا پورسرخ و کارگردانی عزیزالله حمید نژاد وعده ی فیلم حداقل قابل قبولی رو به آدم می ده، ولی از نظر من این فیلم حتی قابل قبول هم نبود!
سوژه ی جدید و ناب فیلم با داستان نه چندان جالب فیلم ارزش خودش رو از دست داده بود، هرچند اطلاعات علمی قشنگ وارد داستان شده بود ولی بعضی از صحنه ها رو به شدت غیرواقعی و خنده دار جلوه می داد.دیالوگ ها در چند تا از صحنه ها افتضاح بود و کنش و واکنش شخصیت ها طوری پرداخت شده بود که انگار دیکته شده ی فیلم نامه است. دلایل اقدامات نقش های مختلف رو میشه در بیشتر موارد طنز تلقی کرد و روی همین اساس شخصیت پردازی قوی ای تو فیلم وجود نداشت.
در کل انگار فیلم مجبور بود بین علم و هنر یکی رو انتخاب کنه و سوژه ی علمی اون باعث شده بود که خیلی جاها قید ظریف بودن هنر سینما زده بشه.با کنار هم گذاشتن این نقاط ضعف میشه دلیل بازی های نه چندان دلچسب بازیگرها رو هم توجیه کرد.

آناهیتا فیلمی با سوژه ای خوب ولی پردازشی به شدت ضعیف بود که حسرت دیدن فیلم علمی قوی رو برای مدت ها توی دل ما گذاشت!
امتیاز شخصی من:
من امتیاز خوب رو به این فیلم دادم، یعنی کمترین امتیاز موجود در برگه رای فیلم تو سینما!
داستان و دورن مایه فیلم :4              نوع ساخت و بازی ها:5          ارزش دینی : 3
میانگین: 4

پی نوشت: متاسفانه بیشتر فیلم های ما جنبه بین المللی ندارند، ازفکر اکران بعضی فیلم ها توی سینمای جهانی خندم می گیره!

• برچسب ها:آناهیتا ،عزیزالله حمید نژاد ،شهاب حسینی ،پوریا پورسرخ ،میترا حجار ،جشنواره فیلم فجر ،نقد فیلم ،بیست و هشتمین جشنواره فیلم فجر ،فیلم های جشنواره فجر ،نقد جشنواره فجر ،سینمای ایران ،اکران بین المللی ،فیلم علمی ،
• دنبالک ها:صفحه فیلم آناهیتا در سایت جشنواره ،