جمعه 7 آبان 1389  09:26 ب.ظ    ویرایش: جمعه 7 آبان 1389 10:03 ب.ظ
توسط: مسعود
نوع مطلب: نهج البلاغه ،

او...
ای مردم! سزاوارترین اشخاص به خلافت، آن کسی است که در تحقق حکومت نیرومند تر، و در آگاهی از فرمان خدا داناتر باشد، تا اگر آشوب گری به فتنه انگیزی برخیزد، به حق بازگردانده شود، و اگر سر باز زد، با او مبارزه شود.
به جانم سوگند اگر شرط انتخاب رهبر، حضور تمامی مردم باشد، هرگز راهی برای تحقق آن وجود نخواهد داشت، بلکه آگاهان دارای صلاحیت و رای، و اهل حل و عقد، رهبر و خلیفه را انتخاب می کنند، که عمل آنها نسبت به دیگر مسلمانان نافذ است. آنگاه نه حاضران بیعت کننده، حق تجدید نظر دارند و نه آنان که در انتخابات حضور نداشتند، حق انتخابی دیگر را خواهند داشت. 
نهج البلاغه /خطبه 173 (ترجمه استاد محمد دشتی)
خطبه ی 173 نهج البلاغه از خطبه های عجیب و تآثیر گذار این کتاب و مفاتیح بزرگ هست. سال قبل بارها و بارها قسمت های مختلف این خطبه در مناسبت ها و وقایع مختلف نقل شد ولی قسمت اول این خطبه کمتر شنیده شد. 
خطبه چند قسمت داره، قسمت اول جملات کوتاهی در وصف پیامبر، بعد جملات بالا در خطبه ذکر می شه و بعد هم به نبرد حق و باطل و شیوه ی حضرت امیر میرسیم. و نبرد با اهل قبله و جمله ی معروف «لا یحمل هذا العلم الّا الاهل البصر و الصبر و العلم بمواضع الحق» .
ادامه خطبه هم درباره دنیا و آفت هایش صحبت می کند. و راههایی که برای مقابله با فریب های این دنیا پیش روی ما قرار داده اند و جملات زیبای حضرت امیر (ع):
آگاه باشید! آنچه برای حفظ دین از دست می دهید، زیانی به شما نخواهد رساند! آگاه باشید! آنچه را با تباه ساختن دین به دست می آورید سودی به حالتان نخواهد داشت. خداوند دلهای ما و شما را به سوی حق متوجه سازد و صبر و استقامت عطا فرماید.

پی نوشت1: به بهانه بازگشت امام به شهری که طاقت دوری اش را ندارد!
پی نوشت2: ممنون از حامد به خاطر درس هایی که بهم داد!

   


نظرات()   

پی نوشت

همیشه یک چیز برای گفتن باقی می ماند!